Snart kvardag

- og tid for å sjå attende på ferien.

Reisemålet vart endra frå Dublin til Mestre. Ingen av oss angra på det.

 

Med leigebil tok me oss fram til både Dolomittane i nord

 

 

og Po-deltaet sør i Veneto. To dagar var me i Venezia. Dit vil eg tilbake – gjerne i februar/mars.

 

Me rakk over tre bilar på ei lita veke. Aldri meir Advantage!

 

 

Finaste feriedagen var likevel den kortreiste. Mannen og meg på MC til nære mål som Solvorn, Nigardsbreen i Jostedalen, Harastølen 30 år etter eg jobba der, og heimtur over Turtagrø.

Kaffi på termos, bakst frå Lustrabui.

 

I kveld har eg sett gjennom strikkemønstre. Hausten er her snart, og då er det godt å vere klar.

Borte bra, heime best

Det gjer godt å kome seg vekk litt – for då er det så godt å kome heim.

 

 

To gonger siste året har eg høyrt “Glassblåseren fra Murano”.

 

 

No må eg i gang igjen, for eg har fått nokre knaggar å henge orda på.

 

 

Ferdaminne kan vere så mangt. Vakkert, ikkje sant?

Pluss

Nei, eg er ikkje komen lengre, men fekk lyst til å vise fram meir av det eg sydde på her om dagen:

 

Eg ser for meg ein med skifergrå botn og metta raude Fassett-stoff litt utpå hausten.