Det gjekk fint!

Eg var så nervøs før fyrste messehelga.

Tenk om ingen likte det eg hadde laga – tenk om eg vart sittande med ti kjolar etter at alt var over - - -.

Tid og pengar var investerte, og eg hadde sjølv teke initiativet til å vere med på dette her.

 

  

No hadde eg rett nok fått gode tilbakemeldingar på min eigen kjole, den fyrste i chenille.

 

Og så var det jo veldig gøy å leike seg fram til mønstring på desse kjolane. Denne her er trykt med stofftrykkfarge, men også med dischargepasta, slik at her er både teke vekk og lagt til farge.

Heilt ok til meg sjølv, men litt viltert for salg, kanskje.

Slik vart den eine av modellane mine. Svart chenille er ikkje det enklaste å fotografere, men eit inntrykk får du iallefall. Ordskya handlar om å høyre heime mellom høge fjell.

Ni av kjolane har gått – og den siste går kanskje i morgo. Iallefall kjem ei dame og prøver den då.

Her er framleis litt Fredriksons fabrikk, med nokre endringar på lengd og vidde.

Alt i alt er eg veldig godt nøgd, og synest det har gått supert. Dette ga meirsmak!

So far, so good

Fyrste helga i Hestetun gjekk veldig bra.  Masse folk, bra handel, og  lun og fin stemning. Litt skummelt var det å selje eigne ting slik, men det var mest fyrste kvarteret. Deretter vart det berre kos.

 

 

Eg selde fem av ti kjolar, og er godt nøgd med det. Eg kunne nok selt fleire, hadde eg berre hatt rette fargen i rette størrelsen.

Men på ein såpass liten plass, så er det kanskje nok med ti i nokonlunde same design. Dei eg har att, kan få føter å gå på om to veker. Herleg!


  

Det er kaldt i ein gamal låve, så me måtte kle oss godt. Planane om å kle meg i kjole for å vise dei fram, vart fort endra – til fire lag ull.

Eg fekk lånt meg to utstillingsbyster til å syne kjolar på, og dei var smekrare enn meg.

 

 

Sinnasaujakken er ferdig, og fekk prøvekøyrt seg i helga. Eg er så fornøyd med den. Masse raumagarn er brukt opp, og jakken er akkurat passe.

 

 

 

Den fekk seg Libertystoff som belegg på innsida der eg klipte opp, og prikkete knappar frå Stoff og stil.

At eg må flytte to knappar for å få stripene til å stemme, snakkar me ikkje så høgt om.

 

Snart har eg to nitimars flyturar føre meg, så eg må lage meg eit nytt arbeid. Meir striper, trur eg.

No i kveld, medan eg skriv, har eg jammen fått napp på ein kjole til over telefonen. Dette er slett ikkje verst, det – for å vere fyrste forsøk.

 

                                                         

Ferdig ruga

Akkurat når det begynnar å bli travelt med syprosjektet eg har på gang, så legg eg opp til ein strikkejakke.

I vekevis har eg ruga på både det eine og det andre prosjektet, og brått er eg i gang. Sjølvsagt har eg også bestemt meg for å endre treningsprogrammet mitt akkurat no.

Og frisørskiftet som eg har tenkt på siste året, skjedde brått i går. Omlag 25 cm av lengda låg att på golvet, og enno har eg skulderlangt hår. Det ser bra ut.

 

 

Ikkje heilt enkelt å fotografere svart trikot – heller ikkje å fotoshoppe det etterpå. Iallefall: stoffet er heilt svart, og trykka meir intense.

her er fronten på ein kjole til meg. Teksten er trykt med stofftrykkfarge, resten med Decolorant plus. Eg har brukt thermofaxrammer, og synest dei blei supre.
i mangel på stort nok trykkebord, så brukte eg strykebrettet, og det fungerte bra nok.  Då trykka var tørre, flytte eg heile strykebrettet ut på verandaen, og fikserte/aktiverte fargane i friluft.

 

Ermer og bakstykke blir i denne ferdigtrykte trikoten frå S&S. Litt kjøligare raud, men heilt ok saman.

 

 

Når ein leikar seg i fotoshop, kan ein jo gjere nokre  “prøvetrykk” ganske enkelt. Lillafargen ville heller ikkje vore dum, ser eg.

 

Det gjekk mykje betre å knipse restegarnet til strikkejakka mi.

Eg har sikla på Sinnasaujakka til Pinneguri sidan eg såg den fyrste, og berre måtte i gang.

 

Sju kjolar er klipte. Kor mange skal eg tore å satse på til fire salgsdagar, tru? Me har jo alltids Epla etterpå  –.

Fotolys

Ein må nytte det medan ein har det. Her kjem fleire foto av syprosjektet mitt:

Dei fyrste er frå same kjolen. Eg overhøyrde ein samtale mellom kollegaen og mannen her ein dag:

“Nei, eg skal på spinning etter jobb, så det må du fikse sjølv!”

mannen måtte tydeleg lage middag sjølv, og klaga sin naud i andre enden, og så kom det :

“Ja, men så får du ei sprek kjerring!”

Det måtte jo få bli med på kjolen, ikkje sant?

 

   

Desse siste er frå min eigen kjole. Teksten er eit Leonardo-sitat som eg har brukt tidlegare. Den “krakelerte” kjøpte eg i Birmingham i haust. Kvadrata er monoprint med ein plexikloss. Alt er trykt på kjøkkenbenken.

I den turkisblå fargen har eg blanda litt puffpaste. Likar effekten.

No går eg og syslar med idear til fleire rammer, for dette var veldig gøy!

Stille tider

Ein litt annleis haust enn planlagt.

Av og til tek livet over og styrer heilt andre vegar enn me har tenkt.

Tre korte dagar saman med eit nytt menneske, og brått har ein eit nytt perspektiv på livet, døden og kjærleiken.

Eit tøft lite menneske på førti år og like mange kilo – som kan sei “jeg skal lære norsk” og “jeg vil bli i Norge”.

For fyrste gong i mitt liv snakkar eg heller klårt og tydeleg bokmål enn engelsk når dialekten min blir for sær. Eg veit at det ikkje er viljen det står på.

 

 

Ellers har eg sydd to prøveklutar på overlock’en. Det er jo som vanleg mest gøy å dekorere flatene før syarbeidet startar. Testing må til, og det går fint med både rammetrykk og stempel på velour.

Samansyinga gjekk over all forventning. Pent og kjapt gjekk det – og eg kan jo berre bli betre på dette.