Tjuvar

Her om dagen gjorde eg eit veldig bra bytte. Dama eg bytte med, syntest visst at ho gjorde det beste byttet.

Iallefall: eg såg nokre av arbeida hennar for 20 år sidan, og har aldri gløymt dei.

Applikasjon av ein slik kvalitet at einkvar quiltar vil sikle.

 

Silke på bomull, handsaum utan vlisofix eller annan lim, og nøye tanke for trådretning.

Inspirasjonskjelda er William Morris.  Fantastisk, er det ikkje?

 

Tittelen er ganske treffande “Druetyver”, sjølvsagt inspirert av “Strawberry Thief”.

For å få liv i druene, er det brukt seks ulike fargar lilla tråd. Det verkar.

 

Kva byttet gjekk ut på? Vel – eg har litt silke på lur.

Advent

Ja ja – så vart eg for sein. Fotograferinga var gjort, baksten er komen i frysaren – og så vart eg for sein med blogginga. Hanne og May Britt har alt trekt vinnarane av bakstekledemønstera sine. Æææææsj!

Eg kan no blogge det likevel, eg:

Eg er så heldig at mamma har same interesse som meg. Då eg viste henne Jorid sine fine stitcherymønstre, så draup det eit baksteklede på meg også. Ho plukka nok det mønsteret som passar best til meg.

 

Dagens bakst var grove rundstykke til nistemat. Her er både ein dæsj heil kveite, solsikkefrø, sesamfrø og linfrø, havrekli og sammalt rug – på ein slump.

Eg har fått meir fint av mamma:

 

Adventsløparar, og ein applikert kalender:

Her i huset er det ikkje jul enno, nemleg. Det er advent, og me ventar. Her slepp ikkje ein nisse fram før siste helga oppunder jul.

Her er lilla lys, lilla løparar, og ikkje ei julestjerne i sikte. Ingen blinkande nissar på ytterveggen, ingen diodelys på verandarekkverk, og ingen julekalender. Adventskalender, derimot – det har me. Mamma har laga den også.

 

Litt englar kan til naud få sleppe fram. Denne løparen er trykt av den mest eventyrlystne av damene i husflidslaget. Eg har brodert litt gullstjerner, og fresa rundt nokre gonger med lilla tråd.

Er den ikkje sjarmerande?

Rapport frå bobla

Slik kjennest det, iallefall. Det som betyr mest no, er bunad og vårteikn.

Vårregn gjer underverk i beda -

 

og gjev artige effektar på linsa.

 

Den raude der er ein av souvenirane frå Schiphol.

 

 

Ellers er skjorta sydd og linningane komne på. Alt som manglar akkurat no, er to små trykknappar. Det fiksar eg før eg legg meg.

 

Hurra!!!

Det knoppar seg

I hagen stolar eg på at det går av seg sjølv no som snøen er vekke.

Rabarbraen er i rute.

Magnoliaen var nykomar i fjor sommar. Det ser ut som den har klart vinteren vår.

 

Souveniren frå dei mange timane på Schiphol etter Festival of Quilts i fjor haust blir veldig spennande.

Men det einaste som er viktig akkurat no, er at picot’ane knoppar seg.

Stolpe og halslinning er ferdig “knoppa”, no står berre ermelinningane att.

Mamma har meir enn godkjent arbeidet, så då kan eg vere godt nøgd.

I går gjekk  dagen til å levere konfirmanten på flyplassen, litt handling i nabobygda, feiring av ei 85 år gamal tante – og vipps så var kvelden der. I dag er det nye timar til arbeid.

Eg skulle visst ha avslutta halslinninga med halve roser på begge sider – men det vil eg ikkje. Bunadpolitiet får heller kome og yppe seg – om dei torer. Då reknar eg med dei er forskriftsmessig ikledde passande hovudplagg!

Nokre steg nærare mål

Åttebladrosene er ferdige, 41 i talet. Stolpe, halslinning og mansjettar.

Då er det berre att litt holbeinsaum – og picotkant.

 

Me har fått mykje meir dagslys, men jammen er det godt å ha ei Ott Lite stålampe no – og gode lydbøker.

Åttebladroser på tur

Arbeidet har vakse siste veka:

Stolpen midt framme tel 13 roser, og no er eg godt i gang med halslinninga.

 

På tur med åttebladroser som følgje, vert ein litt ekstra merksam på denne forma. Ho er nok ikkje så særnorsk som me likar å tru. Lærdal husflidslag har forresten åttebladroser som gjennomgangstema i jubileumsåret. Ein god idé. Dei rosene skal også ut på langtur til sydlegare strøk etter kvart.

Desse fann eg på eit skrin på Sharq.

Me kjende oss litt som i 1001 natt der.

Men også litt som heime:

Putene har mykje åklevev over seg, ikkje sant? Nesten som nikrossen i sogneåkle.

Neste rosa var i eit heilt anna format:

Me fann henne som blikkfang ved kafeen på Museum of Islamic Art i Doha.

 

Den siste fann me i handlesenteret Villaggio, i ein golvmosaikk:

 

Fjortisen og eg var der i timevis, og fann mykje bra både å kjøpe og “windowshoppe”.

Beste kjøpa gjorde eg ein heilt annan stad – men det får bli eit eige innlegg. Stikkordet er silke.