Snart kvardag

- og tid for å sjå attende på ferien.

Reisemålet vart endra frå Dublin til Mestre. Ingen av oss angra på det.

 

Med leigebil tok me oss fram til både Dolomittane i nord

 

 

og Po-deltaet sør i Veneto. To dagar var me i Venezia. Dit vil eg tilbake – gjerne i februar/mars.

 

Me rakk over tre bilar på ei lita veke. Aldri meir Advantage!

 

 

Finaste feriedagen var likevel den kortreiste. Mannen og meg på MC til nære mål som Solvorn, Nigardsbreen i Jostedalen, Harastølen 30 år etter eg jobba der, og heimtur over Turtagrø.

Kaffi på termos, bakst frå Lustrabui.

 

I kveld har eg sett gjennom strikkemønstre. Hausten er her snart, og då er det godt å vere klar.

Borte bra, heime best

Det gjer godt å kome seg vekk litt – for då er det så godt å kome heim.

 

 

To gonger siste året har eg høyrt “Glassblåseren fra Murano”.

 

 

No må eg i gang igjen, for eg har fått nokre knaggar å henge orda på.

 

 

Ferdaminne kan vere så mangt. Vakkert, ikkje sant?

Strikkedagen min

Det er ikkje alltid ting blir som ein har tenkt. Ofte blir det veldig bra likevel.

Som når ein skal markere verdas strikk-i-det-offentlege-rom dagen, og endar opp med å få eit innblikk i ein eldre teknikk, av ein ekspert.

- som henta flotte ferdige arbeid for at eg skulle få sjå meir -

Hyggelege damer, god kaffi, nydeleg eplekake med krem, ei sommarpynta ferje

og herlege klungerroser på ferjekaien på Mannheller.

    

Ein gløymer fort vegarbeid, venting og følgjebilar.

Meir om nålebinding og det norske merinogarnet Randi brukte kan du klikke deg til på lenkene.

Kanskje freistar det deg også å ta ein tur til Urnes i sommar – med eller utan spøt.

Paris

Kjekt med nye impulsar. Ny by, nytt språk, ny kultur.

 

 

Somme ting var høgt prioriterte. Louvre og La Droguerie låg i same området. Supert!

 

 

Souvenirar skal minne ein om turen, ikkje sant? Eg handla mine på La Droguerie.

Veldig greit med ein irsk pub som næraste nabo også, for den som ventar.

 

 

Visst såg me Mona Lisa. Der var også mykje anna spennande. Mannen var uvanleg tolmodig, så eg fekk sett både tekstilar, gull og små artige figurar i Denon-fløyen.

Eit lyssterkt objektiv var veldig kjekt å ha der det var blitzforbod.

 

 

For meg er det ofte detaljane i ting som er mest spennande, så me hadde nokre diskusjonar om foto -

 

         

 

- og vart vel enige om å vere uenige. Fotoveske i sekken, og hyppige skift av objektiv. Kompromiss.

 

 

Sjå berre på det vakre smijernet på dørene i Notre Dame,

 

 

rosene i taket på Triumfbogen

 

 

englane

 

 

og dei stolte krigarane.

 

 

Utsikta til den same bogen i enden av Champs Elysees i solnedgang er no ikkje så verst, den heller.

Me må nok attende hit.

Meir vottar

Ei lita veke til no, så skal me skimte sola inn vindauga. Førebels er det fint vinterlys ute – og kjølig.

 

Eg tok med favorittvottane og kameraet, godt kledd i ullstilongs og dunjakke, og prøvde å fange litt frost.

Slett ikkje enkelt å halde stille nok.

 

 

Nokre av dei flotte krystallane vart då med.

 

No sit eg og kjenner på at –10^oC framleis er grensa mi for å vere ute noko større. Det er kaldare enn det i dag. Kanskje på tide å investere i ei maske.

 

Ryggen er betre – er igang att med forsiktig trening på Gold’s. Kjernemuskulatur og kondis. Små steg.

Tordivelveske

Ein tur ein maidag, eigentleg på rumpetrolljakt, med kamera. Me fann denne karen.

My daughter and I went for a walk looking for tadpoles one day last May. Luckily the camera came with us.

Så litt leik med Photoshop Elements. Tordivelen er pen, men her er i overkant mykje grønt etter min smak.

Spring green can be altered to Autumn tones with Photoshop Elements on hand.

Dette stemmer betre. Så litt trylling med InkAID og skrivar, og me kan sy.

So much better. Then some InkAID magic, and we are set to sew.

   

Det beste eg veit er når eg kan kombinere foto og quilting. Om eg attpåtil kan få brukt ein pen veskelås, så er det perfekt.

I love combining photography and quilting. If I can top that with a pretty bagframe, life is perfect.

To be continued . . .

Forelska!

 

-i julegåva mi, eit makroobjektiv.

 

 

- og sjølvsagt i givaren, som forstod at dette var det einaste i heile verda eg ynskte meg.

 

 

Ein liten kveldstur i går vart lang. Me fann både tordivelen og dette skiltet der me snudde heim.

I dag går turen til hovudstaden, med finstas og godt mot i bagasjen. I morgo er det kåring av “Årets butikk” i kjeda vår – og me er finalistar.

Me gleder oss til festen!

Froskesafari

Når me er på feriestaden i Fjaler, går me ofte på froskesafari om det er vått vær. Padder finst der og.

 

 

Eg veit det er tida no, så eg tok ein tur her i nærområdet med kamera. For seint. Egga var ferdig lagde.

 

 

Får ta ein tur tilbake om nokre veker – då er det vel meir fres i dammen.

 

 

Fascinerande greier.

 

  

 

Maigull fann eg også.

 

 

Og herleg potente bregner – ser ut som dei står klare til å sprette.

Broken English

Det er slemt å gjere narr, eg veit det.
Likevel, eg blir så fnisete kvar gong eg tek ferja over fjorden, at eg må dele:

It has been there for years, and still makes me giggle a bit every time I enter the older ferries to cross the fjord. Our newest ferry has a boring one – with perfect wording.

No har eg hatt nokre turar att og fram siste vekene, og ryggen kranglar nesten ikkje.
Kva skulle eg gjort utan kiropraktor?

Nyaste ferja på sambandet har forresten eit skilt på uklanderleg engelsk. Litt kjedeleg, eigentleg.

Når ryggen kranglar

- blir det mange små turar på mjukt underlag.

Heldigvis er både veret og omgjevnadene på mi side.

Så kan ein jo leike litt med fokus, opningstid og slikt på vegen.

 

Strikke kan ein heldigvis gjere både liggande og gåande.

I morgo er det tid for kiropraktor igjen. Ikkje heilt den haustferien eg hadde sett for meg –