Fredrikssons fabrik

Hugsar du serien frå TV?

Litt slik har det vore her i huset siste tida. Stoff har vorte vaska , tørka og glatta over. Kjoledeler er klipte ut, trykte på, fikserte, nåla, tråkla og sydde saman.

Overlockmaskina og symaskina har fått køyrt seg. Så god tid hadde eg, at eg ikkje nøyer meg med dei sju planlagde kjolane, men slenger med tre til. Då blir det litt press og stress likevel.

Men tenk om ingen vil handle kjolar av meg – då sit eg der, då – med fanget fullt. Heldigvis finst Epla og Etsy.

Det nærmar seg som sagt, og her er plakaten vår:

 

Kanskje ser eg deg der?

Supplies, supplies

Det gjorde godt med ein bytur i skuleferien. Husfliden hadde meir Rauma finull til restegarnsjakka med sauer på. Så blir det ikkje heilt 100% restegarnsprosjekt, men om jakka endar opp med å vege meir enn 250 gram, så minkar iallefall lageret. Eg strikkar den største størrelsen, ekstra lang, så det blir nok eit minusprosjekt trass i nykjøpet.

Finull er forresten ikkje det det var. Etter å ha strikka litt, sjekke eg bandet på den nye bunten. Garnet kjendest ikkje heilt likt. Dei gamle buntane mine har 165 m på 50 gram, medan dei nye har 175. Det kan også kjennast som garnet har litt meir tvinn no. Ok – slik er det berre. Ting endrar seg på 20 år.

Når ein fyrst er på ein slik butikk, så er det lett å late seg freiste til ekstrakjøp.

Og når me er inne på lekre garn: har du sett garna til Jared Flood?
Han er veldig bevisst på å bruke amerikansk ull, Targhee-Columbia, til dette garnet som er spunne av Harrisville Designs  i USA.
Eg har sikla på det sidan det kom på marknaden fordi fargane er så lekre – melerte, og passe sterke. Det meste av det Flood driv med, er lekkert. Så er det dette med pris, då. $14,50 for 50 gram er ganske mykje. Sjølv med låg dollarkurs blir det nesten 90 kroner.

Husfliden hadde det melerte Ask-garnet frå Hillesvåg ullvarefabrikk, og det var endå vakrare enn det ser ut på nettsida deira. Det ser ut til å vere norsk ull, kardegarn som Loft-garnet er – men tjukkare. Same strikkefastheit som finullgarnet, slik omtrent.
Prisen? 74 kroner  - for 100 gram.

Hmm – kanskje ein skulle legge inn ein liten avstikkar til Hjelmås på neste bytur –.

Samansett

Det hender folk blir overraska over meg – fordi interessene spriker litt.

Forrige fredag valde eg å avspasere på jobb, fordi gym’et feira toårsdag med spennande aktivitetar.

I dag kunne eg godt ha tenkt meg å ha vore i Oslo, i konserthuset, på NM i bodybuilding og fitness. Som publikummar, sjølvsagt.

Ei eller anna gong må eg prøve å få det til – har tenkt på det i mange år. Ja, du må gjerne kalle det sært – til og med “harry” – men det er likevel ei side av meg.

Dei som driv med dette ser passe jålete ut på scenen, men tenk deg alle treningstimane og det strenge kosthaldet som må til for å få slike resultat. Eg har stor respekt for dei.

 

I staden sit eg her klar igjen, med proteinkaffi og spøt framfor pc’en. Innleiande rundar starta i dag tidleg klokka ni. Streaming her.

Det er det der med spøtet og lappesaumen min dei fleste kjenner til. At eg helst ser “American Choppers” eller eit eller anna på Discovery når eg er på kardiotrening, er vel heller ikkje heilt som venta.

Restesaujakka går forresten som ein leik, og eg gledar meg til å få bruke den. Fargane ute no om dagen glir rett inn i jakka mi. Eg funderer framleis på om sauene mine skulle hatt svarte føter – iallefall nedste omgangen. Er dei nokon bestemt rase slik? Blackface  kanskje?

Kva er dine “sprik”?