Gjester i vente

Eg har lært noko det siste døgnet: skal du lage strikkemønster, så treng du fleire enn ein til å prøvestrikke. Det kan nemleg vere slik at den som strikkar, forstår meir enn det som står i mønsteret. Det er då flott, tenkjer du sikkert. Ja, på ein måte, så. Men så kjem neste strikkar, og ho tenkjer ikkje slik som den fyrste. Ho finn feil i diagrammet ditt, og ho spør om ting du trudde du hadde skrive ned. Og med tanke på at du ventar storinnrykk i løpet av kort tid, så blir du både heit og kald, og ganske så takknemleg. Det blir hektisk, for dette må rettast – både på engelsk og norsk. Prøving og feiling – tunga beint i munnen – og korleis var det no eg gjorde alt det der smarte eg lærte meg i designprogrammet i fjor vår ein gong?

 

No skal det meste vere under kontroll her, og det er tid for å glede seg til innrykk.

Projo sin vottealong skal strikke striper i februar. Dei kan velje mellom min “Stripeleik” og Wenche Roald sin “Roser og striper”. Eg synest eg har landa i godt selskap. Wenche sine mønstre er veldig gode å jobbe etter, og ho har sitt særeigne uttrykk. Gjennomtenkt, reint og fint design.

Kanskje er du ein av dei nye gjestene, i gang med stripeleik, på leit etter den tommelkilen som ser så rar ut i mønsteret du har lasta ned? Velkommen skal du vere.

Gjer det som står i mønsteret, sjølv om diagrammet ser litt rart ut. Strikk berre dei maskane som står der. Dei fyrste 27 omgangane er det berre ein maske i tommeldiagrammet. Ikkje bry deg om tomrommet på begge sider. Der er ingen maskar enno. På 28. omgang begynnar det å skje noko. Då skal du lage ein maske på kvar side av den einslege masken, slik at du får tre maskar i kilen. Samstundes skal du skifte farge på den einslege – heretter kallar me den midtmasken. Etter tre omgangar skal du lage to nye maskar igjen – og skifte farge på midtmasken. Slik skal du halde på til du har 13 maskar i tommelkilen. No fyller dei også ut heile rommet i tommeldiagrammet. Maskane du har laga, strikkar du i same farge oppover tommelen. Den einaste som skifter farge, er midtmasken – kvar gong du aukar.

Her skal eg auke, og har funne den lyse tråden mellom midtmasken og naboen.

 

Eg strikkar denne frå rettsida, slik at tråden eg plukka opp legg seg utover til høgre, bort frå midten.

 

Her er den på plass på pinnen.

 

Her ser du eg skifter farge på midtmasken.

 

Her plukkar eg opp tråd på venstre side av midtmasken. Denne skal eg strikke som ein vridd maske, for å få tråden til å legge seg utover mot venstre.

 

Her er den nye venstre masken komen på pinnen.

- og det var akkurat så mykje tolmod fotografen min hadde. Kanskje kan han lurast til å vere med på avfellinga seinare.

Men altså: dette er pirk, og slett ikkje nødvendig. Auk akkurat slik du har lyst. Er du som meg, så tovar du vottane litt etterpå. og då viser dette veldig lite igjen.

Mønsteret til stripeleiken ligg i høgre marg her i bloggen, og på Ravelry. Kos deg!

Amerikapakke

I fjor strikka eg 12 par vottar, og dokumenterte det heile på Ravelry og her i bloggen for eit par innlegg sidan.

Vottegruppa “I love mittens” hadde nyttårsfest i ei veke, med trekning av premiar kvar dag til dei som hadde nådd mål. Det draup også på dei som ikkje kom heilt i mål.

Eg var ein av dei heldige som fekk velje premie, og eg er veldig godt nøgd.

Pakken låg i postkassen i går.

 

Fotolys er mangelvare for tida – men eg har gjort mitt beste – ute – i minus 10.

Handspunne strikkegarn.

Pent merkte med både sauerase og lengd. Mjukt, lekkert. Det må bli vottar av dette her.

Sjølvsagt har eg eit vottespøt på pinnane no også – og planar for mange fleire.

Sogn bunadnettverk

 

Ja, eg har nemnt dei før. Ein gjeng damer som brenn for tekstilar. Gamle tekstilar – og teknikkane dei brukte for å lage desse.

Om ei veke i morgo er det tid for ein kveld med dei på museet att. Det er berre ein liten ting: her i huset er det ei frøken som fyller 18 akkurat den dagen. Kanskje går det an å feire med bløtkake dagen etter?

Dette kjem til å kreve diplomati. Oreo-kake, iallefall.