Endeleg heime

Eldrid skreiv om sin heimkomne her om dagen, så den var venta.

Den vesle A4-saken har vore på langtur: England, Danmark, Sverige, Island, Finland, Tyskland, Nederland, Frankrike, Ungarn, Belgia, Spania, Sveits, Luxemburg, Irland, Norge, Italia, Østerrike, og no sist i San Francisco på Norway Day Festival 2010.

Det var gøy å sjå den på veggen i Birmingham i 2007, og gøy er det å vite at den har vore på så lang reise.

Og så er den jo ein av tre. Temaet var “Mitt land”, og mine handlar om vatn. Vestland.

Foto frå elva Utla før og etter vårløysinga.

A4 er eit godt format å jobbe i. Eg fortel meg sjølv at det er prøvelappar eg lagar, og då er terskelen senka. Ingen ting er skummelt når det heiter prøvelapp.                   

“Siggy”

Det kan vere greit å ha nokre signaturblokker på lur. Det kjem stadig blokker i posten – og koselege mailar om bytting.

Eg syr dei, men ventar med signeringa, klok av skade. Brått er årstalet uaktuelt.

Motivet kjenner du kanskje igjen frå profilen min? Løvetann kan vere vakkert – sjølv om eg stadig driv klappjakt i hagen. Dette var fjorårets.

 

Der er nok å ta av i år også.

 

Så kan ein leike seg i Photoshop. Luke ugras kan ein alltids gjere seinare.

På vent

Ei quiltevenninne er i ferd med å skaffe seg longarm.

Då kan ein jo med godt samvit samle seg nokre toppar, så lenge. Dette er min Carolina Christmas.

Blå niarblokkar kan også bli til noko – som kan vente ei stund.

Det er meir der dei kjem frå. Mykje meir.