Strikkedagen min

Det er ikkje alltid ting blir som ein har tenkt. Ofte blir det veldig bra likevel.

Som når ein skal markere verdas strikk-i-det-offentlege-rom dagen, og endar opp med å få eit innblikk i ein eldre teknikk, av ein ekspert.

- som henta flotte ferdige arbeid for at eg skulle få sjå meir -

Hyggelege damer, god kaffi, nydeleg eplekake med krem, ei sommarpynta ferje

og herlege klungerroser på ferjekaien på Mannheller.

    

Ein gløymer fort vegarbeid, venting og følgjebilar.

Meir om nålebinding og det norske merinogarnet Randi brukte kan du klikke deg til på lenkene.

Kanskje freistar det deg også å ta ein tur til Urnes i sommar – med eller utan spøt.

Strikkefellesskap

Me har den årvisse husflidsdagen – og den prøver me etter beste evne å markere i husflidslaget slik i starten av september ein gong.

 

Så er det noko som kallast Knit in Public day – altså strikk i det offentlege rom. Neste veke skal eg vere med for fyrste gong. Før om åra har det kome for brått på, men no er eg klar.

Sogn og Fjordane Ravelry tel så langt 12 medlemmer, og fire av dei bur i utlandet – men me har planar for dagen.

 

                                              

 

Kor mange me blir, det er vel litt uvisst. Kanskje berre tre. Men altså: Gamle Fjøsen kafè på Ornes kl. 13.00 den 13.juni. Det går ferje frå Solvorn til Ornes kvar heile time.

 

 

Kanskje har du lyst til å vere med? Sleng deg med, då vel – enten det er KIP-dagen eller Ravelry-gruppa, eller kanskje begge to, som freistar.

Eller kanskje skal du arrangere din eigen KIP-dag der du bur? Det er så kos å samlast med denne hobbyen.

 

Bileta i dette innlegget ? Dei er frå eit nesten ferdig spøt. Berre knappar manglar – og så har eg tenkt å skrive oppskrift – til hausten ein gong.

Garnet er også fint til vottespøt:

 

 

Er det fleire enn meg som saknar eit eige strikkeforbund, slik som dei har i Sverige?

Paris

Kjekt med nye impulsar. Ny by, nytt språk, ny kultur.

 

 

Somme ting var høgt prioriterte. Louvre og La Droguerie låg i same området. Supert!

 

 

Souvenirar skal minne ein om turen, ikkje sant? Eg handla mine på La Droguerie.

Veldig greit med ein irsk pub som næraste nabo også, for den som ventar.

 

 

Visst såg me Mona Lisa. Der var også mykje anna spennande. Mannen var uvanleg tolmodig, så eg fekk sett både tekstilar, gull og små artige figurar i Denon-fløyen.

Eit lyssterkt objektiv var veldig kjekt å ha der det var blitzforbod.

 

 

For meg er det ofte detaljane i ting som er mest spennande, så me hadde nokre diskusjonar om foto -

 

         

 

- og vart vel enige om å vere uenige. Fotoveske i sekken, og hyppige skift av objektiv. Kompromiss.

 

 

Sjå berre på det vakre smijernet på dørene i Notre Dame,

 

 

rosene i taket på Triumfbogen

 

 

englane

 

 

og dei stolte krigarane.

 

 

Utsikta til den same bogen i enden av Champs Elysees i solnedgang er no ikkje så verst, den heller.

Me må nok attende hit.