Instinkt

Til kvinne å vere, så har eg eit godt utvikla konkurranseinstinkt. Kanskje litt vel mykje –.

 

Så når treningssenteret køyrer konkurranse i juni, så utfordra eg vesparypa til å vere med på ein liten privat konkurranse.

Målet er å kome ned i feittprosent utan å tape muskelmasse. Me er vegne og målte etter alle kunstens reglar, og er i gang. Me registrerer treningsøktene etter kvart, og held auge med dei andre konkurrentane også.

Men altså: er du 48, så har du litt annan forbrenning enn om du er 18. Til gjengjeld er viljen sterk, og behovet for fart og moro i helgane er forlengst borte.

Eg har logga 14 økter dei siste åtte dagane, og er fleire kilo lettare på ei veke. Det er neimen ikkje enkelt, dette her. Svolten skal eg iallefall ikkje vere ein einaste dag. Eg proppar i meg, og håpar eg er på rett spor. Sofakroken og spøtet er super restitusjon. Men kva er det som er borte? Feitt? væske? musklar?

Prematur

Heldigvis gjekk det fint med oss den gongen for 18 år sidan, då eg hadde rier frå veke 28 og ut svangerskapet. Rett nok kom frøkna eit par-tre veker før termin, men det var heilt ok, det.

Den kjensla, at kanskje blir det no – altfor tidleg, den gløymer eg ikkje. Me kunne hatt eit heilt anna barn, og eit heilt anna liv.

Då er det så kjekt å kunne glede andre – som er komne i den stoda, og bidra med noko nyttig.

At det er ein fin måte å få brukt opp smårestar i babyull, og få testa ulike fellingsmåtar på, det gjer heller ingen ting.

Her har eg lagt opp 78 maskar, og så spøtar eg så langt som eg kjem med eitt nyste babyull. Er ikkje dette eit nydeleg maskemønster?

Alt saman skal leverast til Haukeland sjukehus saman med denne quilten. Dei litt større quiltane blir visst brukte til å dekke over kuvøser, så kanskje endar alle tinga mine opp til fortidlegfødde denne gongen.

- og medan eg driv med desse småtinga, så tumlar tankane med større prosjekt. Halve gleda er å planlegge ting, ikkje sant?

Teppebombing

Ja, eg lovte vel både den eine og den andre å kome sterkt attende med foto frå utstillinga vår. Dette blir eit langt innlegg – men det er mest foto, så det går vel bra?

 

Den vart omtalt i lokalavisa  - etter sterkt påtrykk på vakthavande journalist. Ikkje nok å tipse der, nei – eller invitere. Veldig klar beskjed måtte til.

Når ein ikkje har korkje idrett, og då helst fotball, eller noko som helst om konflikter eller nedgangstider å by på, så er det vel ikkje vidare spennande stoff. Litt rart, då, at det vart ei fyrsteside utav det då artikkelen var skriven.

Me har fått i oppgåve å levere ein quilt frå Lærdal husflidslag saman med våre, når me leverer neste ladning til “Tepper til glede-aksjonen”. Den har slike stjerneblokker som denne her. Fleire av medlemmane sydde maken på ei sy-saman-helg i haust. Har du lyst til å prøve deg, så ligg det ei veldig grei oppskrift på flygande gjess utan svinn her. Dei dannar blada i åttebladrosa – eller stjernespissane – alt ettersom ein ser det.

Her ser du to til av dei. Flotte, ikkje sant?

Me ville vise fram kva me leverer til Haukeland, men også kva me ellers driv med. Jule- og påsketing, og vesker, er alltid aktuelle.

Der er ikkje så mykje veggplass, men det løyste me med å bruke stolar til slumreteppa.

Her er eit foto av heile froskedammen min. Stoffet hadde eg kjøpt på Quilter’s Paradise fyrste gomgen eg var i København, og det låg lenge i hylla medan eg grubla på korleis eg skulle få brukt det utan å lage”froskemos” og kappe dei i bitar. Dette vart løysinga. No er det kanskje ikkje så aktuelt med knallfargar som det var for nokre år sidan – men eg er likevel godt nøgd med det ferdige resultatet, eg. Det måler ca 80x80 cm.

      

Det vart nokre foto med portrettobjektiv på slutten. Quilting er veldig spennande på nært hald, også.

   

   

   

Damene på biblioteket har funne fram mange aktuelle bøker, og stilt desse ut saman med quiltane. Godt samarbeid!

No er me litt spente på om det er fleire som har lyst til å sy saman med oss – gjerne nokon som er litt yngre, også.