Tett

Forkjøla og tett. Veldig tett.

Så tett at eg rekker opp alt eg hadde strikka i går kveld.

Planen var å strikke ein gensar med vimplar slik som Pickles sine. Eg har nemleg handla litt Pickles-garn i det siste, og vil lage meg noko nytt til eit årsmøte om ein månads tid.
Men altså: Abuelita merino har ein strikkefastheit på 24/10 når eg strikkar på pinnar nr 3. Kauni får ein strikkefastheit på 21/10 når eg gjer det same. Så kvifor trur eg at det går fint? Det gjer ikkje det!

Tett i nasen, bringa og pappen. Dei to fyrste går over. Den siste er eg litt meir usikker på.

Framleis i strikkemodus

Det vart eindel prematurluer med perler.

Garn hadde eg, perler hadde eg, så då var det berre å strikke i veg. Eg gjorde litt om på May B. Langhelle sitt mønster til djevellue frå boka “Myk start”, slik at dei vart mindre enn til nyfødde.

På nokre av dei var perlene trædde i nøye planlagt mønster,

 

medan andre var trædde meir på lukke og fromme.

Har du restar i babyull, og litt perler til overs, så er det berre å finne det fram no til OL. Supert Ol-strikk.

Eller forresten, når me er inne på OL, så har du kanskje meir lyst til å gjere som Pinneguri, og strikke noko i regnbogefargar til ære for borgarmeistaren i Sotsji og hans like?

Når eg ser over prematurluene mine, så ser det ut som eg har vore litt tidleg ute med den regnbogestrikkinga – manglar vel eigentleg berre ei med gul kant, så har eg det.

Etter messa

- så er eg tre kjolar og tre vesker fattigare, og nokre kroner rikare. Når eg reknar saman, så er det sikkert eit tapsprosjekt i år – men det får så vere. Det er kos å få vist seg fram litt, og det er kos å jobbe intensivt med desse prosjekta i nokre veker. I år hadde eg også ei nyinnkjøpt skreddarsaks som gjorde jobben mykje enklare.

 

 

Eg hadde sydd seks vesker med makrofoto på. Det var lettare å selje blåbær enn småkryp. Rart – det er jo småkrypa som er flottast!

 

 

Ellers var der lett blanding av ting frå ulike produsentar:

Glas og porselen frå Anne Karin,

akrylmaleri frå Elisabeth,

glas frå Wenche

og digigrafitrykk frå Lars.

Der var bakst og spekemat, akvarellar og keramikk også.

Det einaste som mangla, var publikum. Me har fått oss nytt handlesenter i bygda, og eg reknar med at mange var der heller enn å gjeste marknaden i Hestetun gard. Slik er det no. Me prøver igjen neste år.

 

Pinnane er i drift igjen, inspirert av fru Storlien. Det blir små djevlehuver med innstrikka perler. Desse er kjappe å strikke, og eg prøver både sidelengs og nedanfrå og opp.

No treng eg berre å låne ein baby til å prøve dei på.