Ja, skjorta er ferdig.
Då gjenstår berre resten –.
Konfirmanten er svai i ryggen, og litt høgare enn mormor, så litt tilpassingar må til. Tråkling, prøving, endring – meir tråkling - - -. Det blir vel bra til slutt.
Er det ikkje ein flott brokade, med mykje gulltråd og stort blomstermotiv i ryggen?
Me prøvde alt saman på i dag – og det ser bra ut så langt.
Kanskje snart på tide å vaske og stæsje heimen, bestille mat, stryke dukar – ja, alt det som ikkje er så gøy som bunad. Mannen er i gang med mosefresing, og kan sikkert lokkast til litt nødvendig beising også, slik etter kvart.
3 kommentarer:
Det vakraste er klart, då gjeng resten av seg sjølv!
Utrolig nydelig bunad. Hvilken en er det? OG vi får vel se ett helfigurbilde også. Ser ut som jeg må forkorte den jeg har sydd litt så jenta ikke snubler.
Nydeleg!!
Legg inn en kommentar